เมื่อวันเสาร์ที่ 17 พ.ย.ที่ผ่านมา ออกไปกินข้าวแมวเหมียวหน้าปากซอยประมาณเที่ยง ๆ กว่า ๆ เดินกลับมาก็ดันมีใบตอบรับจดหมายลงทะเบียนมาเสียบไว้หน้าบ้าน.. ^ - ' มันมาเมื่อไหร่หว่า.. ทำไมไม่เห็น ก็เรากินข้าวอยู่ปากซอยหนิ สงสัยมาตอนก่อนตื่น (เกือบเที่ยง) ฮ่วย... ต้องไปเอาที่ไปรษณีย์สิฟระ...
วันนี้ 19 พ.ย. ก็ยอมเสียตังค์ นั่งมอร์ไซค์ออกไปรับ และก็ตรงไปขึ้นรถทำงานที่ปากซอยบางกรวยเลย ค่ารถ 60 บาท ยอมเสียนะเนี่ยะ จดหมายไรฟระถ้าไม่คุ้มล่ะก็ น่าดู พอออกจากไปรษณีย์ได้สักพักก็ยังไม่ยอมเปิด เพราะเห็นเป็นจ่าหน้ามาจาก กฟผ. นั่งไปสักพักก็เปิดด้วยความตื่นเต้น...
สาธุ๊... ขอให้มีข้อความว่า "ท่านไม่มีคุณสมบัติพอเพียงที่จะเป็นพนักงาน ดังนั้นเราจึงขอตัดสิทธิ์การสมัครเข้าร่วมงานกับทางเรา"
ท่านผ่านการสอบคัดเลือกเบื้องต้น และทางเราขอนัดสัมภาษณ์ในวันที่ 28 พ.ย. 2550...... อีกแร้ววววววววว อุตส่าห์ตัดใจไม่เอาไปแร้ว ยังจามาอีก เฮ้ออออ.... เบื่อ ๆ ๆ ๆ มีแต่นัด ๆ ๆ ๆ แต่ไม่รับสักกะทีฟระ เซ็งงง โคตร คราวนี้เล่นส่งจดหมายมาเลย คราวที่แล้วแค่โทรมาเอง จาเอายางงายก่าตรุเนี่ยะ คราวนี้มีสอบข้อเขียนเฉพาะทางก่อนอีกตอนเช้า สัมภาษณ์ตอนสาย ๆ ถึงบ่าย ๆ
งานที่ทำอยู่นี่ ปีหน้าก็ต้องไปคุมอีก อย่างน้อยก็ 5 บริษัท...เซ็ง ๆ ๆ แล้วถ้าไปทำงาน กฟผ. แล้วจาเอาเวลาที่ไหนไปดูงานที่เหลือฟระ สงสัยต้องรีบทำโปรแกรมให้เวิร์คมาก ๆ เสร็จไว ๆ แร้วว่ะ ไม่มีเวลาศึกษา code ตัวอื่นเรยยย... แง๊ เพื่อน...ช่วยตรุด้วย
เพื่อนก้อไม่ค่อยได้เจอ ตรุอยากกินอาหารญี่ปุ่นหลังหมู่บ้านอ่า อีกหน่อยก็ไม่รู้จามีเวลามากินป่าว นอนตี 4 มาเกือบอาทิตย์แร้วอ่า... T-T ... ดีนะตื่นสายได้ เฮ้อออ.....
ปล.ไอ่เอก (เล็ก) ตกลงเอ็งจาเข้าไม๊เนี่ยะ กฟผ. เนี่ยะ บง..เบอร์ก็ไม่เอาไป ฝ่ายบุคคลอ่า
เพลงนี้เพราะดี.....มันจินตนาการเกิ๊นน...
ไม่รู้จักฉัน ไม่รู้จักเธอ - Calories Blah Blah feat. ดา Endorphin
นั่งคนเดียวแล้วมองกระจก ที่สะท้อนแสงจันทร์วันเพ็ญ
โดดเดี่ยวกับความเหงา อยู่กับเงาที่พูดไม่เป็น
ฟังเพลงเดิมๆที่เรารู้จัก แต่ไม่รู้ความหมายของมัน
หากฉันจะหลับตาลงสักครั้ง เพื่อพบกับเธอผู้เป็นนิรันดร์
หากความรักเกิดในความฝัน เราจุมพิตโดยไม่รู้จักกัน
ปฏิทินไม่บอกคืนและวัน ดั่งที่ฉันไม่เคยต้องการ
แต่อยากให้เธอได้พบกับฉัน เราสมรสโดยไม่มองหน้ากัน
จูบเพื่อร่ำลาในความสัมพันธ์ ก่อนที่ฉันจะปล่อยเธอหายไปโดยไม่รู้จักเธอ
ทบทวนเรื่องราวต่างๆ ทุกๆครั้งที่ฉันตื่นนอน
บทกวีไม่มีความหมาย ฉันงมงายสวดมนต์ขอพร
หากจะมีโอกาสอีกหน ที่ร่ายมนต์กับสายน้ำจันทน์
เพื่อจะได้หลับตาลงสักครั้ง แล้วพบกับเธอผู้เป็นนิรันดร์
............
อัญญาภา ทรัพย์จูงสกุล (แหม่ม) เป็นรุ่นน้องที่หอการค้า ผมเจอเค้าร้องเพลง Zombie ที่ร้าน Boots ทองหล่อ ครั้งนั้น ผมว่าเค้าเสียงดีนะ ขนาดเพลงนี้เสียงยังนิ่งมาก ๆ และร้องได้อารมณ์จนคนทั้งร้านปรบมือให้ ถึงเวลานี้น้องคนนี้ได้ออก single แรกจากค่าย RS มาแล้ว หลังจากออกมาได้ไม่นานก็ได้ฟังบ่อยขึ้นตามที่สาธารณะต่าง ๆ ผมว่านี่เป็นจุดเริ่มต้นที่จะไปอีกได้ไกลทีเดียว
เป็นกำลังใจให้น้องคนนี้เหมือนเดิมเน้อ... อัลบั้มวางแผงเมื่อไหร่ สัญญาว่าจะซื้อ... (จากที่ไม่เคยซื้อของจริงมานาน)
Copyrights by TrueMusic.Truelife.com id: benzms
เฮ้อ... !! 2 ปีผ่านไป ไว๊ ไว ใครจะคิดว่าได้เรียนต่อเนี่ยะ... จบซะทีหนอเรา
ภูมิใจอ่ะ... Master Science in Information Technology (8)
รูปวันรับจริง อยู่ใน Multiply เนี่ยะ
Did the planet betray us? Or did we betray the planet?
If you love your planet.
If you love your children.
You have to see this film.
เป็นเทคโนโลยีใหม่ ที่จะเปิดตัวในปลายปี 2007 นี้นะครับ เห็นแล้ว ก็เห็นอนาคตของโลกขึ้นอีกเยอะเลย
หมายเหตุ : ขออภัยหากบางท่านดูไม่ได้ เพราะเนื่องจากต้องใช้เน็ทที่แรงเกินมาตรฐานพอสมควร ส่วน 56k ถ้าอยากดูจริง ๆ ก็ต้องใช้เวลาเกือบ 2 ชั่วโมง กว่าจะดูหมด ขออภัยจริง ๆ แต่... ขอบอกว่า สุด ๆ จริง ๆ กับเทคโนโลยีนี้ครับ.... ซึ่งเรียกอีกอย่างว่า Multiple inputs ครับ
Respect Buddha of 9 Temples
January 27, 2007
เริ่มต้นที่... 10:00 น.ท่าพระจันทร์ เดินไปทางวังหลัง...
Lots of Foods
just started...
1st Temple... วัดระฆังโฆสิตาราม... สมเด็จพระพุฒาจารย์โต พรหมรังษี และคาถาชินบัญชร
2nd Temple... วัดกัลยาณมิตร
3rd Temple... วัดอรุณราชวราราม
4th Temple... วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม
5th Temple... ศาลหลักเมือง
6th Temple... วัดพระศรีรัตนศาสดาราม
7th Temple... วัดชนะสงคราม
8th Temple... ศาลเจ้าพ่อเสือ
Photo unavailable from the reason is "Forget" and "Lots of People"
9th Temple... วัดสุทัศน์
...Very Happy Day...
Be a Deviant Art,
I saw this best web by my self. Lots of link to went there in the first time but reconize since the second.
Life has our imagination by itself. Showing your feeling, exciting, crying or enjoy.
A photograph has stories, A storie has photographs.
Dear my love,
Some pictures have much more important than you think. The value of the picture is its meaning plus true feeling.
Best Love,
Photographier.
ภูกระดึง...ยังไม่เคยไปปีนเลยว่ะ ดูท่าทางน่าหนุกน้ะ ว่างๆ ก็ไปเม้นท์ที่บล็อกเราบ้างน้ะ กลัวบล็อกร้าง...ไม่มีคนอ่าน read more
on Phukradung Feb 21 - 24, 2008